من خوشبختم.خیلی خوشبختم چون میتوانم غیر ممکن را ممکن کنم.
همه میدانند که من می توانم.
من دارا هستم چون خدا با من است.من خدا را دارم و با خدا همه چیز دارم و باخدا هیچ چیز دست نیافتنی نیست.هیچ چیز غیر ممکن نیست.
من میتوانم فرش را به عرش ببرم.
سفره ی الهی پهن است.دستم را دراز میکنم و بهترین چیز را میگیرم بهترین از آن من است.
خدا با من است.
و من زندگی رو دوست دارم
ولی از زندگی دوباره می ترسم
عشق را دوست دارم
ولی ازعشق می ترسم
کودکان را دوست دارم
ولی از آئینه می ترسم
سلام را دوست دارم
ولی از زبانم می ترسم
من می ترسم
پس هستم
اینچنین می گذرد روز و روزگار من
من روز را دوست دارم و از روزگار می ترسم.

اینجا خانه من است و من خانه خود را دوست دارم.