چه شد؟ خاک از خواب بیدار شد به خود گفت: انگار من زنده ام دوباره شکفته است گل از گلم ببین بوی گل می دهد خنده ام   نوشتند چون حرف ناگفته ای گل لاله را بر لب جویبار چه شد؟ باز انگار آتش گرفت همه گل به گل دامن سبزه زار   چنین گفت [...]

بهار آمد، گل و نسرین نیاورد نسیمی بوی فروردین نیاورد پرستو آمد و از گل خبر نیست چرا گل با پرستو همسفر نیست؟ چه افتاد این گلستان را، چه افتاد؟ که آیین بهاران رفتش از یاد چرا می‌نالد ابر برق در چشم چه می‌گرید چنین زار از سر خشم؟ چرا خون می‌چکد از شاخهٔ گل [...]

از بیم و امید عشق رنجورم آرامش جاودانه می خواهم بر حسرت دل دگر نیفزایم آسایش بیکرانه می خواهم   پا بر سر دل نهاده می گویم بگذاشتن از آن ستیزه جو خوشتر یک بوسه ز جام زهر بگرفتن از بوسه آتشین خوشتر   پنداشت اگر شبی به سرمستی در بستر عشق او سحر کردم [...]

گفتنی است فروغ فرخزاد در شعر “فتح باغ ” از عشق حقیقی خود با ابراهیم گلستان مجموعه ی ” تولدی دیگر ” را به ” ا . گ ” تقدیم کرده . به طور خیلی خصوصی و فردی چون فصلی از شرح حال خویش حرف می زند . از دنیای کوچک خود از باغ واقعی [...]

کفشهایم کو؟ چه کسی بود صدا زد سهراب؟ آشنا بود صدا؛ مثل هوا با تن برگ مادرم در خواب است و منوچهر و پروانه و شاید همه‎ی مردم شهر شب خرداد به آرامی یک مرثیه از روی سر ثانیه‎ها می‎گذرد و نسیمی خنک از حاشیه‎ی سبز پتو خواب مرا می‎روبد بوی هجرت می‎آید بالش من [...]

کاشکی آینه عریانی نداشت هیچ چشمی پلک پنهانی نداشت کاش هر کوهی بهار رنگ بود هر درختی لانه آهنگ بود کاش  هر باغی که در گل می نشست زیرهر برگش تأمل می نشست کاش مرزی بود بین خاک و خواب کاش رودی می گذشت از جان پاک کاش برف خستگی کم می نشست جای یخ [...]

من امشب تا سحر خوابم نخواهد برد همه اندیشه ام اندیشه ی فرداست وجودم از تمنای تو سرشار است زمان در بستر شب خواب و بیدار است هوا آرام ، شب خاموش ، راه ِ آسمان ها باز خیالم چون کبوترهای وحشی می کند پرواز رَود آنجا که می یافتند کولی های جادو گیسوش شب [...]

“فریدون مشیری” تو، همه راز جهان ریخته در چشم سیاهت. من همه، محو تماشای نگاهت. آسمان صاف و شب آرام بخت خندان و زمان رام خوشه ی ماه فرو ریخته در آب شاخه‌ها دست برآورده به مهتاب شب و صحرا و گل و سنگ همه دل داده به آواز شباهنگ یادم آید، تو به من [...]

I love you Not only for what you are But for what I am .When I am with you  دوستت دارم نه تنها برای آنچه هستی بلکه برای آنچه که هستم هنگامی که با توام.  I love you Not only for what You have made of yourself But for what .You are making of me [...]

  باتو، همه ی رنگهای این سرزمین مرا نوازش می کند باتو، آهوان این صحرا دوستان همبازی من اند باتو، کوه ها حامیان وفادار خاندان من اند باتو، زمین گاهواره ای است که مرا در آغوش خود می خواباند و ابر،حریری است که بر گاهواره ی من کشیده اند و طناب گاهواره ام را مادرم، [...]

   بیا در کوچه باغ شهر احساس شکست لاله را جدی بگیریم اگر نیلوفری دیدیم زخمی برای قلب پر دردش بمیریم بیا در کوچه های تنگ غربت برای هر غریبی سایه باشیم بیا هر شب کنار نور یک شمع به فکر پیچک همسایه باشیم بیا ما نیز مثل روح باران به روی یک رز تنها [...]

  ” حمید مصدق خرداد ۱۳۴۳” تو به من خندیدی و نمی دانستی من به چه دلهره از باغچه همسایه سیب را دزدیدم باغبان از پی من تند دوید سیب را دست تو دید غضب آلود به من کرد نگاه سیب دندان زده از دست تو افتاد به خاک و تو رفتی و هنوز، سالهاست [...]